Jezyk japonski nalezy do grupy jezykow wschodnioazjatyckich. Wykazuje cechy wspolne z jezykiem koreanskim, Anjow oraz jezykami altajskimi (tureckim i mongolskim), ale jego powiazania z tymi jezykami nie zostaly calkowicie ustalone. Nie wykazuje podobienstwa do jezyka chinkiego - ani pod wzgledem skladni i morfologii, ani fonetyki.
Japonski jest jednym z jezykow aglutynacyjnych (oznacza to, ze koncowki gramatyczne dolaczane sa do konca wyrazow i kazda z nich pelni osobna funkcje fleksyjna).
Do najwazniejszych cech naleza akcent toniczny, w tym przypadku krotkie i dlugie samogloski zmieniajace znaczenie slow, sylaby w postaci samogloski lub spolgloski zakonczone samogloska (wyjatkiem jednej spolgloski stanowi "n" wymawianej w wyglosie), duza homonicznosc wyrazow rozrozniana wylacznie za pomoca kontekstu, miekka wymowa oraz brak rozroznienia pomiedzy spolgloskami "l", "r" oraz "w" i "b". Liczbe wyraza sie glownie przez kontekst, a pomoca liczebnikow albo przez dodanie sufiksu. Rzeczowniki nie podlegaja odmianie, nie maja liczby ani rodzajaw. Odmieniaja sie czasowniki, ktore nie maja form osobowych ani rodzaju oraz przymiotniki.
Forme negatywna tworzy sie za pomoca koncowki przymiotnikowej doczepianejdo odpowiedniej czesci czasownika i odmienianej podobnie jak przymiotniki.
Waznym elementm jest jezyk grzecznosciowy (keigo), ktory pozwala na wyrazenie relacji spolecznych, okreslenie hierarchii i poziomu starsznenstwa.
W jezyku japonskim wystepuje duzo omonatopei, zlozen sinojaponskich i zapozyczen z jezykow obcych.
Poza jezykiem standardowym (hyojungo) i jezykiem Anjow, ktory jest jezykiem rodzimym, wystepuja liczne dialekty regionalne (hogen).
Japonski jest jednym z jezykow aglutynacyjnych (oznacza to, ze koncowki gramatyczne dolaczane sa do konca wyrazow i kazda z nich pelni osobna funkcje fleksyjna).
Do najwazniejszych cech naleza akcent toniczny, w tym przypadku krotkie i dlugie samogloski zmieniajace znaczenie slow, sylaby w postaci samogloski lub spolgloski zakonczone samogloska (wyjatkiem jednej spolgloski stanowi "n" wymawianej w wyglosie), duza homonicznosc wyrazow rozrozniana wylacznie za pomoca kontekstu, miekka wymowa oraz brak rozroznienia pomiedzy spolgloskami "l", "r" oraz "w" i "b". Liczbe wyraza sie glownie przez kontekst, a pomoca liczebnikow albo przez dodanie sufiksu. Rzeczowniki nie podlegaja odmianie, nie maja liczby ani rodzajaw. Odmieniaja sie czasowniki, ktore nie maja form osobowych ani rodzaju oraz przymiotniki.
Forme negatywna tworzy sie za pomoca koncowki przymiotnikowej doczepianejdo odpowiedniej czesci czasownika i odmienianej podobnie jak przymiotniki.
Waznym elementm jest jezyk grzecznosciowy (keigo), ktory pozwala na wyrazenie relacji spolecznych, okreslenie hierarchii i poziomu starsznenstwa.
W jezyku japonskim wystepuje duzo omonatopei, zlozen sinojaponskich i zapozyczen z jezykow obcych.
Poza jezykiem standardowym (hyojungo) i jezykiem Anjow, ktory jest jezykiem rodzimym, wystepuja liczne dialekty regionalne (hogen).
Wymowa nie jest trudna. Wiekszosc sylab to polaczenie jednej spolgloski i jednej samogloski.
W jezyku japonskim zasadniczo nie wystepuja polaczenia kilku spolglosek jedna po drugiej w jednej sylabie.
System zapisu:
Kanji - to znaki pochodzenia chinskiego. Jeden taki znak moze wyrazic pelne slowo, jednak nie tylko wystepuja samodzielnie, lecz moga tworzyc nowe wyrazy za pomoca zlozenia ich razem.
Hiragana - System znakow stworzona przez Japoczykow poprzez uproszczenie znakow kanji. Jest to system znakow fonetycznych tj. kazdy ze znakow reprezentuje jedna sylabe japonskiego systemu fonetycznego. W przeciwienstwie do kanji, pojedyncze znaki hiragany nie maja samodzielnego znaczenia i zawsze sa odczytywane w ten sam sposob.
Stosowana w zapisie koncowek gramatycznych czasownikow, przymiotnikow, jak rowniez do zapisu partykul i spojki.
Katakana - System znakow fonetycznych, ktory powstal podobnie jak hiragana i spelnia podobna funkcje, reprezentujac pojedyncze sylaby japonskiego systemu fonetycznego.
Najczesciej stosowana do zapisu wyrazow pochodzenia obcojezycznego, ktore sila rzeczy nie maja odpowiadajacych im znakow kanji.
Romaji - znaki jezyka lacinskiego wprowadzone do jezyka japonskiego. Stosowane w jezyku japonskim sporadycznie, m.in. przy zapisie oznaczen jednostek (np. km - kilometr).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz